11 فروردين امسال هم گذشت. اين بار يادم رفت مطلبي بنويسم براي درگذشت يكي ازهمكلاسيهاي  ورودي 81 كه هر سال يادم مي‌ماند و مطلبي مي‌نوشتم اما اين بار...

اخيرا چيز ديگري هم يادم رفته بود. 8 بهمن تولد يكي از عزيزترين دوستانم بود كه هميشه يادم مي‌ماند اما امسال تاريخ تولدش يادم نبود و چند روز بعد به او تبريك گفتم...

اين همه فراموشي؟  اگر بگويم خستگي ، فشار كار، بي حوصلگي ، كمبود وقت و ... همه اينها توجيه‌هاي خوبي مي‌توانند باشند اما واقعيت اينست كه دليل واقعي‌اش را خودم هم نمي‌دانم .

فقط يك عذر خواهي برايم مي‌ماند از كساني كه مي دانم به ياد ماندن، يا نماندن من برايشان فرقي نمي‌كند. شايد هم  اين عذر خواهي را بيشتر از خودم و زندگي‌ام مي‌كنم  به خاطر همه ثانيه هايي كه از "خود" براي "با خود بودن" دريغ كرده‌ام.